Who am I

เมฆฝนลอยเด่นเป็นเงามืดอยู่เบื้องหน้า อยู่บนถนนของภูเขาลูกถัดไป ชายหนุ่มเดินย่ำอดีตของฝนที่เปียกปริ่มอยู่บนพื้นดิน เขาก้าวอย่างช้าเพราะกลัวเม็ดดินเปียกจะอาศัยแรงดีดของรองเท้าแตะกระเด็นมาเปื้อนเปียกกางเกงยีนส์ตัวเก่งของเขา เขาเดินมาไกลแต่ไปด้วยความเร็วต่ำ แล้วเขาจึงนึกขึ้นได้ อยากโขกหัวตัวเองลงบนพื้นดินเสียจริง ทำไมเพิ่งมานึกได้ เขาจึงพับขากางเกงตัวเก่งขึ้นมา

ถึงเมฆก้อนใหญ่จะลอยอยู่ด้านหน้า และมีทีท่าว่ามันจะทิ้งตัวเองลงมาชะโลมดินภายในไม่กี่นาทีนี้ก็ตาม เขายังเดินต่อไป เขาก้าวอย่างช้า สม่ำเสมอและเรื่อยๆ เขาเลือกที่จะก้มหน้าเดินเพื่อที่จะสังเกตอุปสรรคที่วางตัวราวกับทุ่นระเบิด กระจัดกระจายหลังจากที่ฝนตกลงมา เขาเดินไปด้วยความระมัดระวัง เมื่อเริ่มชินกับสภาพของการเดินบนดินที่เปียก โดยระวังไม่ให้กางเกงตัวเก่งเปื้อน แล้วเขาค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้น เพราะเมฆก้อนใหญ่ด้านหน้ามันคงจะเปลี่ยนสถานะของตัวเองในไม่ช้า

ด้วยความคุ้นเคย เขาไม่ได้ก้มมองถนนอีกต่อไป เขาละสายตาจากพื้นดินมาเป็นสิ่งที่อยู่รอบกาย เขาเพิ่งมาสังเกต เขาสังเกตเห็นว่า มีเขาเพียงคนเดียวที่กำลังตั้งใจเดินไปกับรองเท้าแตะคู่เก่า แต่ไม่ใช่รอบกายเขาจะไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น แต่แท้จริงกับมีความวุ่นวายมากมายรอบตัวเขาเอง

ทุกผู้คนที่เคลื่อนที่อยู่รอบกายเขาต่างนั่งนิ่งและเคลื่อนที่ไปกับเครื่องยนต์ขนาดใหญ่ เคลื่อนที่ไปบนถนนจนถึงจุดมุ่งหมายปลายทางอย่างรวดเร็ว แม้จะมีเมฆ ฝน หรือพายุงวงช้างขนาดใหญ่เกิดขึ้น พวกเขาเหล่านั้นก็คงไม่ยำเกรงหรือคำนึงต่อสิ่งใดเขามองด้านหน้า แล้วเดินต่อไป เขาได้แต่คิดว่า ถ้าจะมีพายุงวงช้างเกิดขึ้นจริงๆ เขาจะทำอย่างไร เขาใช้เวลาไม่นานในการนึก มันเป็นคำตอบที่ง่ายนิดเดียว เขาก็คงต้องออกแรงวิ่งหลบ แล้วไปเกาะกับกิ่งของต้นไม้ใหญ่สักต้นก็พอ

เมื่อก้าวเดินมาไกล เนินเขาลูกข้างหน้าก็ดูจะใหญ่ขึ้น เมื่อก้าวต่อไปจนไปถึงตีนเนิน เขาก็ไม่สังเกตเห็นเนินเขาลูกนั้นแล้ว เขาเห็นเพียงความลาดชันที่อยู่เบื้องหน้า เมฆฝนที่ลอยอยู่บนหัวเริ่มคายประจุ ประกายฟ้าส่องให้เห็นทางเดินชัดขึ้น แต่เหมือนเป็นสัญญาณว่าเมฆก้อนนี้กำลังเริ่มอิ่มตัวแล้วคายฝนออกมาเร็วขึ้น เขารีบก้าวเท้าเดินเร็วขึ้น แต่ก็ไม่มีความกังวลใจแต่อย่างใด

เขายังเดินต่อไป และยังมองไปที่สิ่งแวดล้อม สิ่งมีชีวิตรอบกาย ภายในใจก็คิด ถ้ามีพรให้เขาสักข้อ ในตอนนี้เขาอยากจะขออะไร

ถ้ามีพรข้อนั้นจริง เราคงขอ............ร่มใหญ่ๆสักคัน พอแล้ว

เมื่อถึงยอดเนิน เรามองเห็นเนิน ภูเขา เมฆฝน และพายุอยู่ลิบๆ เราก้าวเท้าเดินต่อไป ทางเดินข้างหน้ายังยาว แต่เราต้องไปที่ใหนล่ะ